Ofloksacyna w praktyce urologicznej

Opublikowano w czasopiśmie:
„Biznes medyczny”, 2007, №2, s. 33-38

V.E. Okhritz, E.I. Veliyev
Katedra Urologii i Andrologii Chirurgicznej, RMAPO

Leki przeciwbakteryjne (ABP) klasy fluorochinolonów (PF) połączone wspólnym mechanizmem działania (hamujące syntezę kluczowego gyrazy enzymu komórkowego bakterii), obecnie zajmują wiodącą pozycję w chemioterapii bakteryjnych chorób zakaźnych. Pierwszy chinolon uzyskano przypadkowo w procesie oczyszczania leku przeciwmalarycznego chlorochiny. Był to kwas nalidyksowy, który był stosowany w leczeniu zakażeń dróg moczowych (ZUM) od ponad 40 lat. Następnie wprowadzenie atomu fluoru do struktury kwasu nalidyksowego zainicjowało nową klasę ABP - PF. Dalsza poprawa PF doprowadziła do pojawienia się w połowie lat 80. monofluoro-chinolonów (zawierających jeden atom fluoru w cząsteczce): norfloksacyny, pefloksacyny, ofloksacyny i cyprofloksacyny.

Widmo działania FH

Wszystkie komputery są lekami o szerokim spektrum działania, które obejmują bakterie (tlenowe i beztlenowe, gram-dodatnie i gram-ujemne), prątki, chlamydie, mykoplazmy, riketsje, borrelię i niektóre pierwotniaki.

PF charakteryzują się aktywnością wobec głównie bakterii Gram-ujemnych: rodzin Enterobacteriaceae (Citrobacter, Enterobacter, Escherichia coli, Klebsiella, Proteus, Providencia, Salmonella, Shigella, Yersinia), Neisseriae, Haemophilus, Moraxella, dla których rolnik zastosuje minimum.

PF w większości przypadków jest wśród PF istnieją różnice w aktywności wobec różnych grup mikroorganizmów i niektórych rodzajów bakterii. Najbardziej aktywne PC in vitro to ciprofloksacyna (dla Enterobacteriaceae i Pseudomonas aeruginosa) i ofloksacyna (dla Gram-dodatnich ziarniaków i chlamydii).

Oporność bakterii na PCh rozwija się stosunkowo powoli, głównie z powodu mutacji genów kodujących gyrazę DNA lub topoizomerazę IV. Inne mechanizmy bakteryjnej oporności na PF są związane z upośledzonym transportem leków przez kanały porynowe w zewnętrznej błonie komórkowej komórki mikrobiologicznej lub z aktywacją białek uwalniania, które prowadzą do usunięcia PF z komórki.

Farmakokinetyka PC

Wszystkie komputery są dobrze wchłaniane w przewodzie pokarmowym, osiągając maksymalne stężenia we krwi w ciągu 1-3 godzin; przyjmowanie pokarmu spowalnia nieco wchłanianie, ale nie wpływa na jego pełnię. PF charakteryzują się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym, co dla większości leków osiąga 80-100% (z wyjątkiem norfloksacyny - 35-45%).

Wszystkie komputery krążą w organizmie przez długi czas w stężeniach terapeutycznych (okres półtrwania w fazie eliminacji 5–10 godzin), dzięki czemu są stosowane 1-2 razy dziennie.

Stężenia PC w większości tkanek organizmu są porównywalne z surowicą lub przewyższają je; w dużych stężeniach PC gromadzą się w miąższu nerek i tkance prostaty. W komórkach występuje dobra penetracja PC - leukocyty polimorfojądrowe, makrofagi, co jest ważne w leczeniu zakażeń wewnątrzkomórkowych.

Istnieją różnice w nasileniu metabolizmu, które PF przechodzą w organizmie. Pefloksacyna jest najbardziej podatna na biotransformację (50–85%), ofloksacyna jest najmniej narażona (mniej niż 10%, podczas gdy 75–90% ofloksacyny jest wydalana w postaci niezmienionej przez nerki).

Ważną zaletą PC jest obecność wielu leków (ofloksacyny, pefloksacyny, cyprofloksacyny) w dwóch postaciach dawkowania - do podawania doustnego i do stosowania pozajelitowego. Umożliwia to ich zastosowanie sekwencyjne (terapia krokowa), począwszy od podawania dożylnego, a następnie przejście na przyjmowanie leków doustnie, co z pewnością zwiększa zgodność i ekonomiczną wykonalność leczenia.

Przenośność PF

Ogólnie PC są dobrze tolerowane, chociaż u 4–8% pacjentów mogą powodować działania niepożądane (najczęściej z przewodu pokarmowego, ośrodkowego układu nerwowego i skóry).

Około 20 lat temu badania na zwierzętach wykazały zdolność PF do wywoływania artropatii, co było przyczyną faktycznego zakazu stosowania PF u kobiet w ciąży i dzieci poniżej 12 lat. Powołanie PC do pacjentów z tych kategorii jest możliwe tylko ze względów zdrowotnych. W publikacjach dotyczących korzystania z komputera u ciężko chorych dzieci nie potwierdzono danych dotyczących częstego rozwoju działania artrotoksycznego. Odnotowano to u mniej niż 1% dzieci i zależało od wieku i płci: częściej występowało u nastolatków niż u małych dzieci, au dziewcząt częściej niż u chłopców.

Ofloksacyna jest uważana za jedną z najbezpieczniejszych PF. Według niektórych badaczy, podczas długotrwałej obserwacji dzieci i młodzieży, którzy otrzymywali ofloksacynę z powodów zdrowotnych, nie stwierdzono przypadków artrotoksyczności (ostrej i kumulacyjnej). Ponadto u pacjentów ze współistniejącymi chorobami stawów nie odnotowano zaostrzeń podczas podawania ofloksacyny.

Cechy ofloksacyny

Ofloksacyna może być uważana za jedną z najbardziej aktywnych w leczeniu leków UTI z wczesnego PC. Ze względu na swoją strukturę i mechanizm działania, ofloksacyna ma wysoką aktywność bakteriobójczą. Lek jest aktywny wobec drobnoustrojów gram-ujemnych i gram-dodatnich (w tym szczepów opornych na inne ABP), jak również patogenów wewnątrzkomórkowych.

Ofloksacyna może być podawana jednocześnie z wieloma ABP (makrolidy, b-laktamy). Ze względu na tę właściwość lek jest szeroko stosowany w terapii skojarzonej chorób zakaźnych. W przeciwieństwie do cyprofloksacyny, ofloksacyna zachowuje swoją aktywność przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów syntezy polimerazy RNA (chloramfenikolu i ryfampicyny), ponieważ praktycznie nie jest metabolizowana w wątrobie.

Biodostępność ofloksacyny do podawania doustnego i podawania pozajelitowego jest identyczna. Z tego powodu, zastępując drogę podawania leku, nie jest konieczne dostosowanie dawki doustnej (jedna z istotnych różnic ofloksacyny od cyprofloksacyny). Ofloksacyna jest przepisywana 1-2 razy dziennie. Przyjmowanie pokarmu nie wpływa na jego wchłanianie, ale podczas spożywania tłustych pokarmów wchłanianie ofloksacyny zmniejsza się.

Ofloksacyna wnika dobrze do narządów docelowych (na przykład w przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego - do tkanki gruczołu krokowego). Istnieje liniowa zależność między dawką ofloksacyny a jej stężeniem w tkankach. Lek jest wydalany głównie przez nerki (ponad 80%) w postaci niezmienionej.

Ofloksacyna, w mniejszym stopniu niż cyprofloksacyna, wchodzi w interakcje z innymi lekami, praktycznie nie wpływa na farmakokinetykę teofiliny i kofeiny.

Aktywność ofloksacyny jest najbardziej widoczna w przypadku bakterii Gram-ujemnych i patogenów wewnątrzkomórkowych (chlamydii, mykoplazmy, ureaplazmy), a przeciwko gram-dodatniej florze i Pseudomonas aerobacynie ofloksacyna jest mniej aktywna. Działanie bakteriobójcze ofloksacyny pojawia się dość szybko, a odporność mikroorganizmów na nią rozwija się powoli. Wynika to z jego wpływu na jeden gen gyrazy DNA i na topoizomerazę IV. Główne różnice ofloksacyny od innych PF (Yakovlev V.P., 1996):

  • najbardziej aktywny lek spośród PF II generacji przeciwko chlamydiom, mykoplazmom i pneumokokom;
  • równa aktywności cyprofloksacyny wobec bakterii Gram-dodatnich;
  • brak wpływu na lakto-i bifidobakterie.
  • wysoka biodostępność doustna (95–100%);
  • wysokie stężenia w tkankach i komórkach równe lub większe niż surowica;
  • niski wskaźnik przemiany materii w wątrobie (5–6%);
  • aktywność nie zależy od pH podłoża;
  • wydalanie w postaci niezmienionej z moczem;
  • Okres półtrwania 5–7 godzin
  • najkorzystniejszy profil bezpieczeństwa: brak poważnych działań niepożądanych w kontrolowanych badaniach;
  • brak klinicznie istotnego efektu fototoksycznego;
  • nie oddziałuje z teofiliną.

PF w praktyce urologicznej

Być może najbardziej aktywne w PF są stosowane w praktyce urologicznej do profilaktyki przeciwbakteryjnej i leczenia ZUM. Lek na antybiotykoterapię (ABT) UTI powinien charakteryzować się następującymi właściwościami:

  • udowodniona skuteczność kliniczna i mikrobiologiczna;
  • wysoka aktywność przeciwko głównym uropatogenom, niski poziom oporności drobnoustrojów w regionie;
  • zdolność do tworzenia wysokich stężeń w moczu;
  • wysokie bezpieczeństwo;
  • wygoda odbioru, dobra zgodność pacjentów.

Ważne jest, aby odróżnić UTI ambulatoryjne i szpitalne. Kiedy ZUM występujące poza szpitalem, głównym czynnikiem sprawczym jest E. coli (do 86%), a inne drobnoustroje są znacznie rzadsze: Klebsiella pneumoniae - 6%, Proteus spp. - 1,8%, Staphylococcus spp. - 1,6%, P. aeruginosa - 1,2%, Enterococcus spp. - 1%. W szpitalnym UTI prowadzi również E. coli, jednak istotnie zwiększa się rola innych mikroorganizmów i związków drobnoustrojowych, znacznie bardziej powszechne są patogeny oporne na polipy, a wrażliwość na ABP jest różna w poszczególnych szpitalach.

Według danych z wieloośrodkowych badań przeprowadzonych w Rosji, oporność uropatogenów na powszechnie stosowane ABP, takie jak ampicylina i ko-trimoksazol, sięga 30%. Jeśli poziom oporności szczepów uropatogennych E. coli na antybiotyk wynosi ponad 10–20% w regionie, tego leku nie należy stosować do empirycznego ABT. Ofloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna mają największą aktywność przeciwko E. coli wśród PC. Średnio 4,3% szczepów PF opornych na E. coli jest wydzielanych w Rosji. Porównywalne dane uzyskano w USA i większości krajów europejskich. Jednocześnie, na przykład, w Hiszpanii poziom odporności Escherichia coli na PF jest znacznie wyższy - 14–22%. Regiony o wyższym poziomie oporności E. coli na PF istnieją i Rosja - jest to St. Petersburg (13% szczepów jest odpornych) i Rostów nad Donem (9,4%).

Analizując oporność E. coli - głównego czynnika sprawczego UTI ambulatoryjnych i szpitalnych w Rosji, można twierdzić, że PC (ofloksacyna, cyprofloksacyna itp.) Może służyć jako leki z wyboru do empirycznego leczenia nieskomplikowanych, aw niektórych przypadkach skomplikowanych ZUM.

Zastosowanie ofloksacyny w zapobieganiu i leczeniu ZUM

Ostre zapalenie pęcherza moczowego

Ostre zapalenie pęcherza moczowego jest najczęstszym objawem ZUM. Częstość występowania ostrego zapalenia pęcherza moczowego u kobiet wynosi 0,5–0,7 epizodów choroby na kobietę rocznie, a wśród mężczyzn w wieku 21–50 lat częstość występowania jest bardzo niska (6–8 przypadków na 10 tys. Rocznie). Według szacunków częstość występowania ostrego zapalenia pęcherza moczowego w Rosji wynosi 26–36 milionów przypadków rocznie.

W ostrym niepowikłanym zapaleniu pęcherza zaleca się wyznaczenie krótkich (3-5-dniowych) kursów ABT.

Jednak w przewlekłym nawracającym zapaleniu pęcherza moczowego krótkie cykle leczenia są niedopuszczalne - czas trwania ABT do całkowitego usunięcia patogenu musi wynosić co najmniej 7–10 dni.

W przypadku zapalenia pęcherza, ofloksacyna jest przepisywana w dawce 100 mg 2 razy dziennie lub 200 mg raz dziennie. W przewlekłym zapaleniu pęcherza moczowego u młodych ludzi, zwłaszcza w obecności koinfekcji, przenoszonych drogą płciową (w 20–40% przypadków spowodowanych chlamydiami, mykoplazmami lub ureaplazmami) ofloksacyna jest priorytetem wśród innych komputerów.

Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek

Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek jest najczęstszą chorobą nerek we wszystkich grupach wiekowych; wśród pacjentów przeważają kobiety. Według szacunków częstość występowania ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek w Rosji wynosi 0,9–1,3 mln przypadków rocznie.

Leczenie odmiedniczkowego zapalenia nerek opiera się na zastosowaniu skutecznego ABT pod warunkiem przywrócenia urodynamiki i, jeśli to możliwe, korekty innych czynników komplikujących (zaburzenia endokrynologiczne, niedobory odporności itp.). Początkowo przeprowadza się empiryczne ABT, które w razie potrzeby zmienia się po otrzymaniu antybiogramu; ABT powinien być trwały.

Ofloksacyna może być stosowana w leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek, biorąc pod uwagę jego nagromadzenie w miąższu nerek i wysokie stężenia w moczu, lek jest przepisywany 200 mg 2 razy dziennie przez 10-14 dni.

Zapalenie gruczołu krokowego

Pomimo sukcesu współczesnej urologii, leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego jest nadal nierozwiązanym problemem. Etiopatogenetyczne koncepcje przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego sugerują, że zakażenie i stan zapalny wywołują kaskadę reakcji patologicznych: zmiany morfologiczne w tkance gruczołu krokowego (RV) z naruszeniem jego angioarchitektury, uporczywe zapalenie układu odpornościowego, nadwrażliwość autonomicznego układu nerwowego itp. Wspomniane wyżej procesy patologiczne utrzymują się, czemu towarzyszą ciężkie objawy kliniczne. Długotrwały ABT był zalecany przez wielu badaczy jako składnik złożonego leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego kategorii II, III, IV według klasyfikacji US National Institutes of Health (NIH, 1995).

Ostre zapalenie gruczołu krokowego (kategoria I dla NIH, 1995) w 90% przypadków rozwija się bez wcześniejszych manipulacji urologicznych, aw około 10% przypadków staje się powikłaniem interwencji urologicznych (biopsja trzustki, cewnikowanie pęcherza moczowego, badania urodynamiczne itp.). Podstawą leczenia jest stopniowane ABT przez 2-4 tygodnie.

Zdecydowana większość patogenów bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego to bakterie Gram-ujemne z grupy jelit (E. coli, Klebsiella spp., Proteus spp., Enterobacter spp. I inne). Czynnikami etiologicznymi mogą być również C. trachomatis, U. urealiticum, S. aureus, S. saprophyticus, Trichomonas spp., Pseudomonas spp., Anaerobes i inne Leki z wyboru w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego to komputery PC, które najlepiej penetrują tkankę i tajemnicę trzustki i obejmują główne spektrum czynników sprawczych zapalenia gruczołu krokowego. Warunkiem skutecznego ABT w przypadku zapalenia gruczołu krokowego jest jego wystarczający czas trwania - przez co najmniej 4 tygodnie, a następnie kontrola bakteriologiczna.

Ofloksacyna może być z powodzeniem stosowana w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego, ponieważ jest bardzo aktywna przeciwko chlamydiom, aw odniesieniu do mykoplazmy i ureaplazmy jej skuteczność jest porównywalna z innymi PC i doksycykliną. W przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego ofloksacyna jest przepisywana doustnie na 400 mg 2 razy dziennie przez 3-4 tygodnie. W ostrym zapaleniu gruczołu krokowego podaje się terapię etapową: lek podaje się najpierw dożylnie w dawce 400 mg 2 razy dziennie, po podaniu doustnym po normalizacji temperatury ciała i poprawie klinicznej.

Rak trzustki i imp

Badania molekularne i genetyczne w ostatnich latach sugerują, że zapalenie gruczołu krokowego może zapoczątkować rozwój raka trzustki. Przewlekły stan zapalny aktywuje karcynogenezę, uszkadzając genom komórki, stymulując proliferację komórek i angiogenezę. Aktywnie prowadził badania nad skutecznością terapii przeciwbakteryjnej i przeciwzapalnej w zapobieganiu nowotworom trzustki.

Zmiany zapalne w trzustce mogą prowadzić do zwiększenia stężenia antygenu specyficznego dla prostaty we krwi (PSA). Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, wzrost poziomu PSA powyżej normy wieku jest wskazaniem do biopsji trzustki. Jednak w przypadku braku zmian podejrzanych o nowotwór trzustki podczas badania odbytnicy cyfrowej, możliwe jest stosowanie leczenia przeciwbakteryjnego i przeciwzapalnego przez 3-4 tygodnie, a następnie monitorowanie poziomu PSA. W przypadku normalizacji nie wykonuje się biopsji trzustki.

Łagodny rozrost gruczołu krokowego i UTI

Łagodny rozrost gruczołu krokowego

(BPH) i objawy zakażenia dolnych dróg moczowych są bardzo powszechne wśród mężczyzn. Podstawą leczenia farmakologicznego BPH są a-blokery i inhibitory 5a-reduktazy. Jednak dobrze wiadomo, że BPH prawie zawsze towarzyszy zapalenie gruczołu krokowego, co często przyczynia się znacząco do objawów klinicznych. Dlatego ABT w niektórych przypadkach jest odpowiedni dla BPH. Przy potwierdzonym procesie zapalnym konieczne jest wyznaczenie ABT na okres 3-4 tygodni. Leki z wyboru to komputery PC, biorąc pod uwagę spektrum ich działania przeciwbakteryjnego i właściwości farmakokinetyczne.

Zapobieganie interwencjom urologicznym

ZUM najczęściej stają się powikłaniem interwencji, takich jak biopsja przezodbytnicza trzustki, cewnikowanie pęcherza moczowego, złożone badania urodynamiczne itp. Zgodnie ze współczesnymi standardami, profilaktyka antybiotykowa ZUM jest obowiązkowa przed inwazyjnymi interwencjami urologicznymi. Wynika to z faktu, że koszt profilaktyki przeciwbakteryjnej i związane z nią ryzyko są znacznie mniejsze niż ryzyko i koszt leczenia ZUM. Do zapobiegania powikłaniom zakaźnym przy większości manipulacji przezcewkowych, a także biopsji przezrektalnej trzustki, wystarczy podać jedną dawkę PC na 2 godziny przed interwencją (na przykład 400 mg ofloksacyny).

Nierozwiązanym problemem urologicznym jest zakażenie związane z cewnikiem. Kolonie mikroorganizmów tworzą tak zwane biofilmy na obcych materiałach, niedostępne dla działania BPA i środków antyseptycznych. ABP nie może wyeliminować już utworzonego biofilmu, ale istnieją dowody na to, że profilaktyczne podawanie PC (na przykład ofloksacyny, cyprofloksacyny lub lewofloksacyny) może zapobiegać lub spowalniać jego powstawanie.

Wniosek

Fluorochinolony są z powodzeniem stosowane od wielu lat w leczeniu zakażeń dróg moczowych. Ofloksacyna spełnia zasady racjonalnej terapii przeciwbakteryjnej UTI, jej stosowanie jest odpowiednie do leczenia i zapobiegania ZUM - zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie gruczołu krokowego. Obecność doustnych i pozajelitowych postaci dawkowania ofloksacyny sprawia, że ​​jest ona przydatna w praktyce ambulatoryjnej i szpitalnej.

Co jest lepsze - Ofloksacyna lub Ciprofloksacyna? Jak nie stracić wyboru?

Ofloksacyna jest lekiem przeciwbakteryjnym drugiej generacji z grupy fluorochinolonów. Środki farmakologiczne w tej grupie stanowią alternatywę dla antybiotyków o szerokim spektrum działania.

Ze względu na strukturę i mechanizm działania lek ma wysoką aktywność bakteriobójczą przeciwko drobnoustrojom gram-ujemnym i gram-dodatnim.

Główną zaletą Ofloksacyny jest skuteczna dezaktywacja mikroflory odpornej na inne antybiotyki.

Zastosowanie ofloksacyny

Antybiotyk jest z powodzeniem stosowany w leczeniu różnych chorób. Lek stosuje się w leczeniu zakaźnych patologii dróg oddechowych (w tym zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli). Lek jest szeroko stosowany w otorynolaryngologii w leczeniu zapalenia zatok, zapalenia gardła, zapalenia ucha, krtani, tchawicy.

Zdjęcie 1. Opakowanie leku Ofloksacyna w postaci tabletek o dawce 200 mg. Producent „Darnitsa”.

W chorobach zakaźnych skóry (na przykład w przypadku furunculosis, karbunculosis, flegmon) lek wykazuje wysoką skuteczność. Ofloksacyna radzi sobie z leczeniem zakażeń aparatu kostno-stawowego, przewodu pokarmowego i miednicy małej (na przykład zapalenia jajowodów, zapalenia jajników).

Antybiotyk jest stosowany w nefrologii i urologii w leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia pęcherza moczowego, zapalenia cewki moczowej. Wśród patologii profilu wenerycznego lek jest stosowany w leczeniu rzeżączki, chlamydii. Lek przeciwbakteryjny jest przepisywany w celu zapobiegania rozwojowi patologii zakaźnych w niedoborach odporności (w tym HIV).

W praktyce okulistycznej lek wykazuje wysoką skuteczność w walce z zapaleniem spojówek, zapaleniem rogówki, zapaleniem powiek, zapaleniem tęczówki, powikłaniami po urazie narządu wzroku.

Pomoc Lek przeciwbakteryjny jest stosowany w leczeniu gruźlicy w połączeniu z innymi lekami.

Przeciwwskazania

Ofloksacyna ma pewne przeciwwskazania:

  • stan padaczkowy;
  • patologie układu nerwowego (zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu w historii);
  • stan ciąży;
  • fermentationopatia dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa.

Lek jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 18 lat, ponieważ wzrost szkieletu do tego momentu nie jest jeszcze zakończony. Pacjenci z rozpoznaniem miażdżycy tętnic mózgowych, upośledzonym krążeniem krwi w mózgu, przewlekłą chorobą nerek powinni ograniczyć przepisywanie antybiotyku do minimalnej dawki.

Cyprofloksacyna antybiotykowa: opis, wskazania i właściwości terapeutyczne leku

Grupa fluorochinolonów, do których należy antybiotyk Ciprofloxacin, pojawiła się stosunkowo niedawno. Pierwszy lek tego typu zaczął być stosowany dopiero w latach 80-tych. Wcześniej środki przeciwbakteryjne z tej klasy były przepisywane tylko w przypadku zakażeń dróg moczowych. Ale teraz, dzięki ich szerokiej aktywności przeciwdrobnoustrojowej, fluorochinolony, w tym antybiotyk Ciprofloksacyna, są przepisywane w przypadku patologii bakteryjnych, które są trudne do leczenia lub dla niewykrytego patogenu.

Mechanizm bakteriobójczego działania tego leku opiera się na przenikaniu przez błonę komórkową patogennego mikroorganizmu i na wpływ na procesy reprodukcji.

Fluorochinolony hamują syntezę enzymów bakteryjnych, które determinują skręcanie nici DNA wokół jądrowego RNA, są to topoizomeraza typu I u bakterii Gram-ujemnych i topoizomeraza klasy IV pod względem gram-dodatnim.

Antybiotyk Cyprofloksacyna działa przeciwko szerokiemu spektrum bakterii opornych na większość leków przeciwbakteryjnych (Amoksycylina i jej skuteczniejszy odpowiednik Amoxiclav, Doksycyklina, Tetracyklina, Cefpodoksym i inne).

Jak wskazano w instrukcji użycia, następujące szczepy bakteryjne są wrażliwe na działanie cyprofloksacyny:

  • gronkowiec złocisty i saprofityczny;
  • patogen wąglika;
  • paciorkowce;
  • legionella;
  • meningokoki;
  • Yersinia;
  • gonococcus;
  • pałeczka hemofilna;
  • moraxella.

E. coli, enterokoki, pneumokoki i niektóre szczepy Proteus mają umiarkowaną wrażliwość. Odporny na działanie antybiotyku Ciprofloksacyna, mykoplazmy i ureaplazmy, Listeria i inne rzadkie bakterie.

Lek należy do drugiej generacji fluorochinolonów, podczas gdy jego analog z tej samej grupy, nie mniej powszechnej lewofloksacyny, należy do trzeciej generacji i jest bardziej stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych.

Zaletą antybiotyku Ciprofloksacyna jest szeroki wybór form uwalniania. Tak więc, w leczeniu bakteryjnych zakażeń oka, lek jest przepisywany w postaci kropli do oczu, aby zmniejszyć ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. W przypadku poważnych chorób konieczne są zastrzyki cyprofloksacyny, a raczej infuzje, standardowa dawka wynosi 100 mg - 200 mg / 100 ml. Po normalizacji stanu pacjenta są one przenoszone na tabletki (są dostępne ze stężeniem składnika aktywnego 250 i 500 mg). W związku z tym cena leku jest inna.

Głównym składnikiem leku jest cyprofloksacyna, obecność substancji pomocniczych zależy od konkretnej formy uwalniania antybiotyku. W roztworze do infuzji jest oczyszczona woda i chlorek sodu, w kroplach do oczu - różne rozpuszczalniki i stabilizatory, w tabletkach - talk, dwutlenek krzemu, celuloza.

Antybiotyk Ciprofloksacyna jest przepisywany dzieciom w wieku od 5 lat i dorosłych w leczeniu takich chorób:

  • zmiany w dolnych drogach oddechowych, w tym zapalenie płuc, wywołane przez florę wrażliwą na fluorochinolony;
  • zakażenia laryngologiczne - narządy, w tym ból gardła, zapalenie ucha, zapalenie zatok;
  • choroby układu moczowo-płciowego, na przykład zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej, rzeżączka, bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie przydatków;
  • różne infekcje jelitowe (shigelloza, salmonelloza, dur brzuszny, cholera, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego);
  • posocznica, zapalenie otrzewnej;
  • zakażenia skóry, tkanek miękkich, kości i chrząstki, powikłania bakteryjne po oparzeniach;
  • wąglik;
  • bruceloza;
  • yersinioza;
  • borelioza;
  • gruźlica (jako część złożonej terapii);
  • specyficzne zapobieganie zakażeniom bakteryjnym u pacjentów z niedoborem odporności na tle HIV lub AIDS lub stosowanie cytostatyków.

W postaci kropli do oczu, antybiotyk Ciprofloksacyna jest przepisywany do infekcji błony śluzowej narządów wzroku. Według ekspertów do tej pory nie zidentyfikowano żadnych przypadków oporności flory bakteryjnej na działanie leku. Ale fluorochinolony są klasyfikowane jako niebezpieczne leki, więc nie są uważane za leki pierwszego rzutu w leczeniu niepowikłanych zakażeń bakteryjnych.

Cyprofloksacyna domięśniowo oraz w postaci kropli do oczu i tabletek

Po połknięciu antybiotyk jest szybko wchłaniany, głównie w dolnych partiach przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie osiąga się w ciągu półtorej godziny po nałożeniu tabletki cyprofloksacyny. Całkowita biodostępność leku jest wysoka i wynosi około 80% (dokładne stężenie składnika aktywnego w organizmie zależy od przyjętej dawki).

Jedynie produkty mleczne wpływają na wchłanianie antybiotyku, dlatego zaleca się wykluczenie ich z diety. Pozostała część spożycia spowalnia procesy asymilacji cyprofloksacyny, ale wskaźniki biodostępności nie zmieniają się.

W przypadku białek osocza aktywny składnik leku ma tylko 15-20% wiązania. Antybiotyk koncentruje się głównie w narządach miednicy i brzuchu, ślinie, tkance limfoidalnej nosogardzieli i płucach. Cyprofloksacyna występuje również w płynie maziowym, tkance kostnej i chrząstce.

Lek wchodzi do kanału kręgowego w niewielkiej ilości, więc praktycznie nie jest przepisywany w przypadku zmian w ośrodkowym układzie nerwowym. Około jedna trzecia całkowitej dawki cyprofloksacyny jest metabolizowana w wątrobie, reszta jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi 3-4 godziny.

Dokładna ilość przepisanych leków, a także czas trwania leczenia, zależy od wielu czynników. Przede wszystkim jest to stan pacjenta. Standardowe zalecenia dotyczące stosowania jakichkolwiek środków przeciwbakteryjnych powinny trwać co najmniej trzy dni po normalizacji temperatury. Dotyczy to zarówno postaci doustnych, jak i stosowania domięśniowo cyprofloksacyny.

Dla dorosłych dawka leku wynosi 500 mg dwa razy dziennie, niezależnie od posiłku.

W adnotacji do leku wskazano średni czas trwania terapii:

  • z chorobami dróg oddechowych - do dwóch tygodni;
  • ze zmianami układu pokarmowego od 2 do 7 dni w zależności od ciężkości obrazu klinicznego i czynnika zakaźnego;
  • przy chorobach układu moczowo-płciowego terapia zapalenia gruczołu krokowego trwa najdłużej - do 28 dni, w celu wyeliminowania rzeżączki wystarczająca jest pojedyncza dawka z zapaleniem pęcherza i odmiedniczkowym zapaleniem nerek przez okres do 14 dni;
  • z infekcjami skóry i tkanek miękkich - średnio dwa tygodnie;
  • przy bakteryjnych uszkodzeniach kości i stawów czas trwania leczenia jest ustalany przez lekarza i może trwać do 3 miesięcy.

Jest ważne

Ciężkie zakażenie jest wskazaniem do zwiększenia dziennej dawki dla osoby dorosłej do 1,5 g.

Dla dzieci w wieku od 5 lat zalecana dzienna ilość cyprofloksacyny w tabletkach jest obliczana na podstawie proporcji 10-15 mg na kilogram masy ciała dziecka, podzielona jest na dwie dawki.

Jest ważne

Maksymalna dzienna dawka leku u dzieci nie powinna przekraczać 1,5 g na dobę.

Cyprofloksacyna nie jest stosowana domięśniowo. Roztwór antybiotyku podaje się tylko dożylnie. Jednocześnie jego działanie rozwija się znacznie szybciej niż w tabletkach. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 30 minutach. Biodostępność roztworu cyprofloksacyny jest również wyższa. W przypadku wstrzyknięć dożylnych jest prawie całkowicie wydalany w postaci niezmienionej przez nerki w ciągu 3-5 godzin.

W przeciwieństwie do tabletek, z wieloma niepowikłanymi chorobami bakteryjnymi, wystarczająca jest pojedyncza infuzja cyprofloksacyny. W tym przypadku dzienna dawka dla dorosłych wynosi 200 mg lub dwa wstrzyknięcia w ciągu dnia. Wymaganą ilość leku określa dziecko według proporcji 7,5-10 mg / kg dziennie (ale nie więcej niż 800 mg dziennie).

Gotowy roztwór do infuzji nie jest uwalniany w małych ampułkach, ale w butelkach o pojemności 100 ml stężenie substancji czynnej wynosi 100 lub 200 mg. Lek może być stosowany natychmiast, nie wymaga dalszego rozcieńczania.

Krople do oczu z cyprofloksacyną są przeznaczone do leczenia różnych zakaźnych zmian chorobowych oka (zapalenie spojówek, zapalenie powiek, rogowacenie i wrzody) wywołanych przez wrażliwą florę. Lek jest również przepisywany w celu zapobiegania powikłaniom pooperacyjnym i pourazowym.

Całkowita objętość butelki z kroplami wynosi 5 ml, a 1 ml roztworu zawiera 3 mg aktywnej cyprofloksacyny. Przy umiarkowanie ciężkich objawach choroby i jako środek zapobiegawczy, lek jest przepisywany przez 1-2 krople do każdego oka co cztery godziny. W skomplikowanych infekcjach zwiększa się częstotliwość stosowania - procedura jest powtarzana co dwie godziny.

Ofloksacyna lub cyprofloksacyna: co jest lepsze, inne analogi leku, ograniczenia w stosowaniu

Stosowanie leku jest ściśle przeciwwskazane w okresie ciąży i laktacji. Ponadto cyprofloksacyna wpływa na tworzenie struktury tkanki kostnej i chrząstki, więc dla dzieci poniżej 18 roku życia przepisuje się ją wyłącznie ze względów medycznych.

Przeciwwskazania do przyjmowania leku to także nadwrażliwość nie tylko na cyprofloksacynę, ale także na inne leki z grupy fluorochinolonów.

Stosowanie antybiotyków powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem medycznym z naruszeniem czynności wydalniczej nerek, ciężkich chorób ośrodkowego układu nerwowego. Jeśli stosowanie cyprofloksacyny rozpoczyna się po operacji w znieczuleniu ogólnym, należy monitorować tętno i ciśnienie krwi.

W przeciwieństwie do innych, bezpieczniejszych leków przeciwbakteryjnych z tej klasy, na przykład penicylin, ryzyko niepożądanych reakcji podczas leczenia cyprofloksacyną jest wysokie.

Pacjent jest ostrzegany o takich możliwych skutkach ubocznych:

  • niewyraźne widzenie i postrzeganie kolorów;
  • występowanie wtórnej infekcji grzybiczej;
  • zaburzenia trawienia, którym towarzyszą wymioty, nudności, zgaga, biegunka, zmiany zapalne błony śluzowej jelit są niezwykle rzadkie;
  • zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia snu, lęk i inne zaburzenia stanu psycho-emocjonalnego, czasem - drgawki;
  • uszkodzenie słuchu;
  • przyspieszenie akcji serca, zaburzenia rytmu na tle niskiego ciśnienia krwi;
  • duszność, zaburzenia czynności płuc;
  • zaburzenia układu krwionośnego;
  • upośledzona czynność nerek i wątroby;
  • wysypka, świąd, obrzęk.

Cyprofloksacyna jest częścią wielu leków.

Zamiast tego lekarz może przepisać pacjentowi takie leki:

  • Tsiprolet (roztwór do infuzji, kropli do oczu, tabletek 250 i 500 mg);
  • Betaciprol (krople do oczu);
  • Quintor (tabletki i roztwór do infuzji);
  • Cyprinol (oprócz roztworu do wstrzykiwań i konwencjonalnych tabletek, istnieją również kapsułki o przedłużonym działaniu);
  • Cyprodox (tabletki o dawce 250, 500 i 750 mg).

Jeśli mówimy o analogach tego antybiotyku, należy wspomnieć o innych środkach przeciwbakteryjnych z grupy fluorochinolonów. Więc pacjenci są często zainteresowani lekarzem, Ofloksacyną lub Ciprofloksacyną, co jest lepsze? Czy można go zastąpić bardziej nowoczesną norfloksacyną lub moksyfloksacyną?

Faktem jest, że wskazania do wykorzystania dla wszystkich wymienionych funduszy są takie same. Podobnie jak cyprofloksacyna działają one dobrze na główne czynniki sprawcze zapalenia pęcherza, zapalenia płuc, zapalenia gruczołu krokowego i innych infekcji. Ale lekarze podkreślają, że im starsze pokolenie fluorochinolonów, tym bardziej aktywne jest w odniesieniu do flory patogennej. Ale jednocześnie zwiększa ryzyko ciężkich działań niepożądanych.

Dlatego pytanie Ofloksacyna lub Ciprofloksacyna, która jest lepsza, nie jest całkowicie poprawne. Antybiotyk powinien być przepisywany wyłącznie na podstawie zidentyfikowanego patogenu i ogólnego stanu pacjenta. Innymi słowy, jeśli lekarz zauważy, że Ciprofloksacyna może poradzić sobie na przykład z odmiedniczkowym zapaleniem nerek, nie ma potrzeby przepisywania silniejszego, ale mniej bezpiecznego Norfloksacyny lub Lomefloksacyny.

Jeśli chodzi o koszt antybiotyku, w dużej mierze zależy on od producenta i czystości substancji używanej do wytwarzania leku. Tak więc domowe krople do oczu z cyprofloksacyną kosztują od 20 do 30 rubli. Pakiet 10 tabletek o dawce 500 mg będzie kosztować 120-150 rubli. Koszt jednej butelki roztworu do infuzji waha się od 25-35 rubli.

Natalia, 50 lat

„Cyprofloksacyna była przepisywana w leczeniu zapalenia nerek. Wcześniej przepisywano inne, słabsze antybiotyki, ale tylko ten lek pomagał. Pierwsze dni musiały cierpieć na kroplówki, a następnie przenieść na pigułki. Również zadowolony z niskiej ceny leków. ”

Biorąc pod uwagę wysokie ryzyko niebezpiecznych działań niepożądanych, do lekarza należy decyzja, co jest najlepsze dla lewofloksacyny lub cyprofloksacyny. Preparaty są raczej toksyczne, dlatego dodatkowo zalecają poddanie się biochemicznym i klinicznym badaniom krwi i moczu, aby zapobiec ewentualnym powikłaniom terapii.

OFLOXACIN: dlaczego go wybieramy?

Ofloksacyna jest fluorochinolonem pierwszej generacji, wysoce aktywnym lekiem przeciwbakteryjnym, który jest mocno zakorzeniony w praktyce medycznej. Leki z tej grupy można uznać za alternatywę dla antybiotyków o szerokim spektrum działania. Należy zauważyć, że leki z tej grupy różnią się właściwościami farmakokinetycznymi i specyficzną aktywnością przeciwbakteryjną. Grupa fluorochinolonów obejmuje ofloksacynę i cyprofloksacynę (dostępne w postaci tabletek i roztworu do wstrzykiwań).

Ze względu na swoją strukturę i mechanizm działania, ofloksacyna ma wysoką aktywność bakteriobójczą porównywalną z cefalosporynami trzeciej generacji. Lek jest aktywny wobec drobnoustrojów gram-ujemnych i gram-dodatnich, w tym szczepów opornych na inne leki przeciwbakteryjne, jak również szczepów nietypowych patogenów wewnątrzkomórkowych.

Ofloksacyna ma optymalny profil farmakokinetyczny, jest dobrze wchłaniana w przewodzie pokarmowym (około 100%), ze względu na szybkie przenikanie do tkanki w miejscu zakażenia tworzy się wysokie stężenie leku, okres półtrwania wynosi 5-7 godzin.

Ofloksacyna może być podawana jednocześnie z wieloma lekami przeciwbakteryjnymi (makrolidy, antybiotyki b-laktamowe, cefalosporyny). Ze względu na tę właściwość lek jest szeroko stosowany w terapii skojarzonej chorób zakaźnych. Ofloksacyna, w przeciwieństwie do cyprofloksacyny, zachowuje aktywność przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów syntezy polimerazy RNA (chloramfenikolu i ryfampicyny).

Według struktury chemicznej wiele fluorochinolonów, w tym zawierających więcej niż jeden atom fluoru, jest pochodnymi bicyklicznymi. Jak pokazują wyniki licznych badań (Padeyskaya, EN, 1994, 1996), dodatkowe fluoryzowanie nie zmienia spektrum i nasilenia aktywności przeciwbakteryjnej. Właściwości fizykochemiczne określające właściwości farmakokinetyczne i aktywność przeciwdrobnoustrojowa leków z tej grupy są bardziej zależne od ich struktury - bicyklicznej lub tricyklicznej.

Ofloksacyna należy do grupy trójpierścieniowych monofluorochinolonów. W przeciwieństwie do cyprofloksacyny, praktycznie nie jest metabolizowany w wątrobie. Biodostępność ofloksacyny do podawania doustnego i podawania pozajelitowego jest identyczna. Z tego powodu, zastępując sposób podawania leku zastrzykiem, nie jest konieczne dostosowanie dawki doustnej (jedna z istotnych różnic ofloksacyny od cyprofloksacyny).

Zgodnie z zaleceniami WHO 200 mg ofloksacyny odpowiada 500 mg cyprofloksacyny.

Wnika dobrze do narządów docelowych (na przykład w przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego - do tkanki gruczołu krokowego). Należy zauważyć, że w przypadku zapalenia gruczołu krokowego torebka gruczołu krokowego nie jest praktycznie przepuszczalna dla wielu leków przeciwbakteryjnych.

Istnieje liniowa zależność między dawką ofloksacyny a jej stężeniem w tkankach.

Ofloksacyna jest przepisywana 1-2 razy dziennie. Przyjmowanie pokarmu nie wpływa na jego wchłanianie, ale podczas spożywania tłustych pokarmów wchłanianie ofloksacyny zmniejsza się.

Ofloksacyna w mniejszym stopniu niż cyprofloksacyna wchodzi w interakcje z innymi lekami, praktycznie nie wpływa na kinetykę teofiliny i benzoesanu sodu i kofeiny.

Ofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki (ponad 80%) w niezmienionej postaci, to znaczy, że lek ten nie ma efektu pierwotnego przejścia przez wątrobę. Stężenie ofloksacyny w kale jest znacznie niższe niż cyprofloksacyna. Jednak lek ten jest bardziej skuteczny w przypadku biegunki pochodzenia bakteryjnego, jak również w przypadku biegunki podróżnych. Wynika to z bardziej wyraźnej aktywności przeciwko gronkowcom i Salmonelli. Aktywność przeciwdrobnoustrojowa ofloksacyny jest najbardziej widoczna w odniesieniu do bakterii Gram-ujemnych i patogenów wewnątrzkomórkowych (chlamydia, mykoplazma, ureaplazma) w stosunku do paciorkowców i bakterii ofloksacyny Pseudomonas jest mniej aktywna.

Skuteczność bakteriobójcza ofloksacyny pojawia się dość szybko, oporność drobnoustrojów na ten lek rzadko się rozwija. Wynika to z jego bakteriobójczego mechanizmu działania, wpływającego tylko na jeden gen gyrazy DNA i topoizomerazę.

W praktyce klinicznej ofloksacyna jest lekiem z wyboru lub alternatywnym lekiem pierwszego rzutu, zalecana jest do leczenia empirycznego wielu zakażeń układu moczowo-płciowego. Ze względu na dobrą tolerancję (częstość występowania działań niepożądanych wynosi 1,3%), wysoką biodostępność leku w postaci tabletek i optymalne spektrum działania (aktywne wobec 94% patogenów powodujących zakażenia układu moczowo-płciowego, z wyjątkiem najprostszych i beztlenowców), można go stosować w warunkach ambulatoryjnych. Istotną zaletą ofloksacyny w leczeniu zakażeń dróg moczowych jest jej wysokie stężenie zarówno w miąższu nerki, jak iw miedniczce nerkowej. Wyniki badań klinicznych (Padeyskaya, EN, Yakovlev, VP, 1995; Lynne C., 1996) sugerują, że ofloksacyna, w porównaniu z innymi antybiotykami, ma bardziej wyraźne działanie przeciwbakteryjne przeciwko chlamydiom, a jej skuteczność jest porównywalna z inne fluorochinolony i doksycyklina w odniesieniu do mykoplazm i ureaplazm.

W ostrym zapaleniu pęcherza moczowego ofloksacyna jest lekiem z wyboru. Choroba ta jest częściej diagnozowana u kobiet (0,5-0,7 epizodów rocznie na kobietę).

W przewlekłym zapaleniu pęcherza moczowego u młodych ludzi, zwłaszcza w obecności współistniejących zakażeń przenoszonych drogą płciową (20–40% przypadków wywołanych przez chlamydię, mykoplazmy i ureaplazmy), ofloksacyna jest priorytetem wśród innych fluorochinolonów.

Wskaźnik wykrycia chlamydii u pacjentów ginekologicznych wynosi 40%. Są to głównie młode kobiety z niepłodnością, choroby zapalne narządów miednicy, pacjenci z historią ciąży pozamacicznej. U 70% pacjentów chlamydia jest połączona z zakażeniem innymi mikroorganizmami, co nasila proces zapalny i wymaga wyznaczenia odpowiedniej terapii (połączenie z ureaplazmą wykrywa się w 33% przypadków, z mikoplazmą u 21%, gardnerella w około 14%, grzybami z rodzaju Candida in 12,9% Ofloksacyna jest skuteczna przeciwko wszystkim wymienionym patogenom, z wyjątkiem grzybów z rodzaju Candida.

Ofloksacyna jest jedynym fluorochinolonem zalecanym przez Stowarzyszenie Medycyny Urogenitalnej i Towarzystwo Medyczne Badania Chorób Wenerycznych (USA) jako alternatywny lek pierwszego wyboru do leczenia pacjentów z nie-gonokokowym zapaleniem cewki moczowej i zakażeniem chlamydiami przewodu moczowo-płciowego (1999). Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorób (USA, 1993) zaleca stosowanie ofloksacyny w połączeniu z metronidazolem lub klindamycyną w leczeniu pacjentów z chorobami zapalnymi narządów miednicy w warunkach ambulatoryjnych.

Nowy lek z grupy fluorochinolonów produkowanych przez firmę Lechiva (Czechy) jest prezentowany na ukraińskim rynku farmaceutycznym. OFLOXIN 200, który jest zarejestrowany w naszym kraju w postaci tabletek w 200 mg (10 tabletek w opakowaniu). Oceniając jakość OFLOXIN 200, chciałbym zauważyć, że pod względem biorównoważności w pełni spełnia on oryginalne normy i wymagania GMP. Oznacza to, że pacjenci rzadko będą ponownie konsultować się z lekarzem w sprawie nawrotu choroby i rozwoju działań niepożądanych. Oferując pacjentowi OFOLOXIN 200, możesz być pewien, że wybór został dokonany prawidłowo.

N.A. Gorchakova, prof., Dr med. nauki
Narodowy Uniwersytet Medyczny. A.A. Modląca się dziewczyna

Porównanie ofloksacyny i ciprofloksacyny

Substytuty antybiotyków są niezbędne, aby zapobiec reakcjom alergicznym na składniki i wyeliminować poważne konsekwencje dla organizmu z powodu wysokiej toksyczności.

Wiele analogów lewofloksacyny, krajowych lub zagranicznych, ma identyczny składnik aktywny, ale różni się dodatkowymi składnikami i polityką cenową.

Dzisiaj powiemy ci, jakie są tanie substytuty, ich cena, kraj pochodzenia. Koszt leku wynosi około 140-710 rubli, w zależności od formy uwolnienia i kto wydał.

Co wymienić

Przed znalezieniem prototypowego antybiotyku należy skonsultować się z lekarzem. Określi wymaganą dawkę na podstawie złożoności przebiegu choroby, wieku i kategorii wagowej.

Niektóre analogi mogą nie być odpowiednie, ponieważ mają słabe działanie niż „Lewofloksacyna”. Rynek farmaceutyczny ma dość szeroki wybór tanich leków.

Dostępne w różnych kształtach i rozmiarach. Oparty na aktywnym składniku „lewofloksacyna” produkował dużo leków w postaci tabletek, kropli i płynów do wstrzykiwań. Każdy lek ma specyficzny wpływ na pożądany narząd.

W ciężkich przypadkach lekarze są często przepisywani w postaci roztworów do wstrzykiwań dożylnych, są szybko wchłaniani we krwi i nie mogą powodować skutków ubocznych układu pokarmowego, takich jak postać tabletki.

Przed użyciem jakiegokolwiek leku należy przeczytać instrukcje, skład i skutki uboczne.

Najczęstsze analogi to:

Tavanic. Środek przeciwbakteryjny jest dostępny w postaci tabletek i zastrzyków. Koszt waha się od 650 - 1650 rubli, w zależności od postaci leku.

Cyprofloksacyna (Ciprofloxacinum). Tani środek antybakteryjny o szerokim spektrum działania. Dostępne - krople, roztwory, tabletki, kapsułki. Cena taniego leku waha się od 20 rubli.

Eleflox Importowany antybiotyk indyjski. 250-500 mg tabletek i p-ra do infuzji 100 ml. Cena waha się od 357-571 rubli.

„Ofloksacyna” (Ofloksacyna). Krajowa produkcja antybiotyków. W niektórych nieskomplikowanych przypadkach jest to alternatywa dla lewofloksacyny. Dostępne: tabletki 200 i 400 mg substancji czynnej (cena od 32-62 rubli), płyn do iniekcji dożylnej 0,1 l (od 55 rubli).

Cyprofloksacyna

Które lepiej wybrać, lekarz określa w każdym przypadku indywidualnie. Przy wyborze leku należy wziąć pod uwagę nasilenie choroby, bezpieczeństwo, możliwości finansowe i efekt terapeutyczny.

Wielu specjalistów częściej preferuje lewofloksacynę, jest dość skuteczna, ma wyraźne działanie przeciwbakteryjne na infekcje pneumokokowe i drobnoustroje Gram-dodatnie.

Chociaż niektóre patogeny są lekooporne, czasami preferują cyprofloksacynę. Leki te są szybko wchłaniane w przewodzie pokarmowym.

Ograniczenia dotyczące żywności - fermentowane produkty mleczne pomagają spowolnić wchłanianie leku. Łatwy w użyciu, zalecany przez 1 tonę. * 2р. / Dzień.

Efekty uboczne są identyczne. Różnice w kosztach, więc cena „cyprofloksacyny” waha się od 45 rubli, a „lewofloksacyny” od 140.

Tavanic

Pierwszy należy do grupy chinolonów / fluorochinolonów i jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania trzeciej generacji. Jest przepisywany w przypadku chorób zakaźnych o lekkim i umiarkowanym nasileniu, wywoływanych przez drobnoustroje chorobotwórcze.

Jest przepisywany w leczeniu ostrego zapalenia zatok, narządów oddechowych, zapalenia płuc i procesów zakaźnych obszaru moczowo-płciowego. Regeneruje skórę i tkanki miękkie. Koszt jest dość wysoki. Dostępny nie tylko w formie tabletu, ale także w formie rozwiązania.

Ofloksacyna

Antybiotyk II generacji należy do grupy fluorochinolonów, która walczy z bakteriami Gram-dodatnimi i Gram-ujemnymi.

  • Zapalenie zatok w ostrej postaci.
  • Dolegliwości płucne, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc.
  • Choroby układu moczowo-płciowego.
  • Zapalenie gruczołu krokowego.
  • Zakażenia skóry.
  • Patologiczne procesy przewodu pokarmowego.

Oba należą do antybiotyków fluorochinolonowych, ale Lewofloksacyna jest młodym lekiem antybakteryjnym III generacji. Dlatego jego aktywność jest znacznie wyższa niż ofloksacyny.

Ale jeśli patologia przebiega w łagodnej postaci, na przykład pierwotnego zapalenia pęcherza, lek jest zdolny, szybko poradzi sobie z chorobą w ciągu 3-5 dni. Ale ma wiele skutków ubocznych, więc niezależne spotkanie jest surowo zabronione.

Aktywny składnik

Wszystkie leki przedstawione w artykule są oparte na ogólnym - lewofloksacynie. Jest aktywny przeciwko dużej liczbie patogenów:

  • Enterococcus
  • Kij do błonicy.
  • Staphylococcus.
  • Streptococcus (agalactia).
  • Ureaplasma.
  • Chlamydia.
  • Pneumokoki
  • Klebsiella.
  • Shigella.
  • Neyserii.
  • Salmonella.
  • Protei.

Jest przepisywany w procesach patologicznych płuc (zapalenie płuc), gruźlicy i patogenów beztlenowych. Z powodzeniem stosowane w leczeniu chorób laryngologicznych (zapalenie zatok, zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego), mężczyźni są przepisywani na procesy zapalne w gruczole krokowym (zapalenie gruczołu krokowego).

W praktyce okulistycznej w chorobach oczu lek oparty na substancji czynnej jest wytwarzany w fiolkach z dozownikiem pipet. Zalecany jest do stosowania w urologii i ginekologii, w chorobach układu moczowego (przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej).

  • Indywidualna nietolerancja.
  • Karmienie piersią, okres ciąży.
  • Napady padaczkowe.
  • Ograniczenia wiekowe: dzieci poniżej 18 lat i powyżej 65 lat.
  • Migrena
  • Zawroty głowy, nudności, wymioty.
  • Niestabilne ciśnienie krwi, zaburzenia rytmu.
  • Reakcje alergiczne.
  • Zredukowany wzrok.
  • Bezsenność.

Importowane

Generacja chinolonu w układzie oddechowym

Grupa należy do trzeciej generacji, lek Sparfloksacyna jest uważany za jedną z takich pochodnych.
Antybiotyk jest wysoce skuteczny przeciwko drobnoustrojom Gram-ujemnym, nie jest toksyczny, ale nie jest stosowany w leczeniu kiły.

Pokarm nie ma żadnego wpływu na wchłanianie leku, dlatego przyjmuje się go o dowolnej porze dnia zgodnie z planem ustalonym przez lekarza.

Nieco gorszy od głównego analogu - lewofloksacyny. Przebieg leczenia zależy od ciężkości choroby i może wynosić od 1 do 10 dni.

  1. W ginekologii: w procesach zapalnych w jajnikach.
  2. Weneryczne: klaśnięcie, chlamydia.
  3. Choroby górnych dróg oddechowych: zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc.
  4. ENT i patologia wzrokowa.

Lek ma wiele przeciwwskazań, które są identyczne z lewofloksacyną, tylko więcej można przypisać do nich niewydolność serca i nerek. Koszt różni się w zależności od formy tabletu od 340 rubli w zależności od polityki cenowej apteki.

Krople do oczu


Każdy produkt leczniczy przeznaczony do leczenia problemów okulistycznych jest dostępny w fiolkach, w których znajduje się pipeta. Koszt zależy od kraju producenta i waha się w granicach 55 rubli.

Przeciwwskazania - podczas ciąży i laktacji. Skutki uboczne - swędzenie i dyskomfort oczu śluzowych, „zasłona”, pogorszenie ostrości, czasami migrena, obrzęki. Nie zaleca się stosowania soczewek kontaktowych w czasie terapii.

W pigułkach

Roztwór do wstrzykiwań

Producent

Lewofloksacyna jest uwalniana na całym świecie. Pierwszym, który wydał ten narkotyk w 1987 roku, była japońska firma. Na terytorium krajów WNP białoruskie i rosyjskie firmy farmaceutyczne zajmują się produkcją leków.

Ukraina

Inne substytuty

Mechanizm działania

Mechanizm działania wszystkich fluorochinolonów opiera się na tłumieniu powstawania bakterii głównego nośnika informacji, DNA. Ponadto leki te zakłócają normalny odczyt informacji niezbędnych do funkcjonowania mikroorganizmu. Wszystko to prowadzi do tego, że patogenna mikroflora jest szybko niszczona i ginie.

Cyprofloksacyna jest nieco szybciej wydalana z organizmu, z tego powodu należy ją przyjmować 2 razy dziennie, podczas gdy dla lewofloksacyny wystarczy pojedyncza dawka. Ponadto lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, co umożliwia jakościowe tłumienie procesów zakaźnych układu moczowego. Cyprofloksacyna ma lepszy wpływ na zahamowanie zakażenia dróg oddechowych.

Wskazania

Ogólnie rzecz biorąc, oba leki mogą być stosowane do tych samych chorób zakaźnych:

  • Choroby górnych dróg oddechowych (zapalenie ucha zewnętrznego i środkowego, dróg nosowych i zatok, gardła i krtani);
  • Choroby układu oddechowego (przewlekłe lub ostre zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc);
  • Zakażenie układu moczowo-płciowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zakaźne zapalenie gruczołu krokowego, zakażenie jajowodów, jąder);
  • Zapalenie bakteryjne pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych;
  • Zakażenie jelitowe.

Jednakże, chociaż leki te mają ogólne wskazania, wykazują różne leczenie. Tak więc cyprofloksacyna będzie skuteczniejsza w leczeniu zakażeń dróg oddechowych i górnych dróg oddechowych, a lewofloksacyna jest lekiem z wyboru w chorobach układu moczowo-płciowego. Różnice te wynikają z dystrybucji leków w organizmie i ich eliminacji. W szczególności lewofloksacyna jest prawie całkowicie wydalana przez nerki, co czyni ją niezbędną w leczeniu różnych odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia pęcherza moczowego, zapalenia cewki moczowej.

Przeciwwskazania

Wśród przeciwwskazań Ciprofloksacyny są:

  • Indywidualna nietolerancja na jakiekolwiek fluorochinolony;
  • Padaczka (mimowolne drgawki ciała z utratą przytomności lub bez);
  • Urazy ścięgien;
  • Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby;
  • Choroba serca;
  • Wiek do 18 lat;
  • Okres ciąży i laktacji.

Lewofloksacyny nie należy przyjmować z:

  • Indywidualna nietolerancja na jakiekolwiek fluorochinolony;
  • Padaczka;
  • Urazy ścięgien;
  • Ciężka niewydolność nerek lub wątroby;
  • Choroba serca;
  • W wieku poniżej 18 lat;
  • Okres ciąży i laktacji.

Efekty uboczne

Wśród działań niepożądanych cyprofloksacyny są:

  • Rozwój zakażeń grzybiczych;
  • Zapalenie jelit;
  • Zwiększone pobudzenie;
  • Ból głowy, zawroty głowy;
  • Niewyraźne widzenie;
  • Szum w uszach;
  • Kołatanie serca;
  • Spadki ciśnienia krwi;
  • Nudności;
  • Żółtaczka;
  • Ból kości i stawów;
  • Zapalenie ścięgien lub ich pęknięcie;
  • Zaburzenia czynności nerek.

Lewofloksacyna może prowadzić do rozwoju takich stanów:

  • Rozwój zakażeń grzybiczych;
  • Zapalenie jelit;
  • Zwiększone pobudzenie;
  • Ból głowy, zawroty głowy;
  • Niewyraźne widzenie;
  • Szum w uszach;
  • Kołatanie serca;
  • Spadki ciśnienia krwi;
  • Nudności;
  • Żółtaczka;
  • Ból kości i stawów;
  • Zapalenie ścięgien lub ich pęknięcie;
  • Zaburzenia czynności nerek.

Każda z tych reakcji na przyjmowanie leków rozwija się u mniej niż 1% pacjentów. Jednak stopień ich dotkliwości przy wyglądzie może być dość poważny. Cyprofloksacyna i lewofloksacyna wpływają na metabolizm w tkance łącznej, co może prowadzić do łez ścięgien u dorosłych lub deformacji stawów i kości u młodych pacjentów. Z tego powodu leki są bezwzględnie przeciwwskazane do stosowania do wieku 18 lat.

Co jest lepsze: cyprofloksacyna lub lewofloksacyna?

Każdy z tych leków jest silniejszy w pewnym obszarze. Tak więc, cyprofloksacyna dobrze przejawia się w leczeniu przewlekłych procesów zakaźnych i zapalnych w drogach oddechowych, nawet wyznaczonych przez postać płucną takiej szczególnie niebezpiecznej choroby, jak wąglik. Może być również stosowany do tak groźnych infekcji jelitowych, jak cholera, czerwonka, dur brzuszny.

Lewofloksacyna jest znacznie bardziej skuteczna w leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego. W przypadku ostrego zapalenia gruczołu krokowego należy go przyjmować bez przerwy. Ponadto lek ten jest czasami stosowany w leczeniu gruźlicy.

Oba leki są lepsze w niektórych obszarach, chociaż teoretycznie mogą być wymienne. Z punktu widzenia pacjenta lewofloksacyna jest nieco wygodniejsza - z pewnymi wyjątkami (gruźlica, zapalenie płuc) lek jest spożywany tylko raz dziennie, natomiast cyprofloksacyna wymaga podwójnej dawki.

Zastosowanie ofloksacyny

Antybiotyk jest z powodzeniem stosowany w leczeniu różnych chorób. Lek stosuje się w leczeniu zakaźnych patologii dróg oddechowych (w tym zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli). Lek jest szeroko stosowany w otorynolaryngologii w leczeniu zapalenia zatok, zapalenia gardła, zapalenia ucha, krtani, tchawicy.

Zdjęcie 1. Opakowanie leku Ofloksacyna w postaci tabletek o dawce 200 mg. Producent „Darnitsa”.

W chorobach zakaźnych skóry (na przykład w przypadku furunculosis, karbunculosis, flegmon) lek wykazuje wysoką skuteczność. Ofloksacyna radzi sobie z leczeniem zakażeń aparatu kostno-stawowego, przewodu pokarmowego i miednicy małej (na przykład zapalenia jajowodów, zapalenia jajników).

Antybiotyk jest stosowany w nefrologii i urologii w leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia pęcherza moczowego, zapalenia cewki moczowej. Wśród patologii profilu wenerycznego lek jest stosowany w leczeniu rzeżączki, chlamydii. Lek przeciwbakteryjny jest przepisywany w celu zapobiegania rozwojowi patologii zakaźnych w niedoborach odporności (w tym HIV).

W praktyce okulistycznej lek wykazuje wysoką skuteczność w walce z zapaleniem spojówek, zapaleniem rogówki, zapaleniem powiek, zapaleniem tęczówki, powikłaniami po urazie narządu wzroku.

Przeciwwskazania

Ofloksacyna ma pewne przeciwwskazania:

  • stan padaczkowy;
  • patologie układu nerwowego (zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu w historii);
  • stan ciąży;
  • fermentationopatia dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa.

Lek jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 18 lat, ponieważ wzrost szkieletu do tego momentu nie jest jeszcze zakończony. Pacjenci z rozpoznaniem miażdżycy tętnic mózgowych, upośledzonym krążeniem krwi w mózgu, przewlekłą chorobą nerek powinni ograniczyć przepisywanie antybiotyku do minimalnej dawki.

Efekty uboczne

Ze strony przewodu pokarmowego mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • anoreksja;
  • uczucie mdłości;
  • zaburzenia jelitowe (często w postaci biegunki);
  • wzdęcia;
  • ból brzucha;
  • nadpobudliwość enzymów wątrobowych;
  • nadmiar bilirubiny;
  • rozwój żółtaczki z powodu cholestazy.

Ze strony ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • głowica;
  • gwałtowne drgawki;
  • obrót głowy;
  • trudność poruszania się;
  • uczucie drętwienia kończyn;
  • zwiększony niepokój;
  • zaburzenia depresyjne;
  • uczucie podwójnego widzenia;
  • zmiany w postrzeganiu smaku.

Z układu mięśniowo-szkieletowego mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • bóle mięśni;
  • bóle stawów;
  • zapalenie błony maziowej i ścięgien.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • zapalenie naczyń;
  • wzrost częstotliwości skurczów mięśnia sercowego;
  • znaczny spadek ciśnienia do upadku.

Następujące działania niepożądane mogą wystąpić na skórze:

  • krwotok wybroczynowy;
  • zapalenie skóry;
  • wysypka grudkowa;
  • zapalenie naczyń krwionośnych.

Ze strony układu krwiotwórczego mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • redukcja leukocytów;
  • rozwój agranulocytozy;
  • rozwój niedokrwistości;
  • redukcja płytek krwi;
  • zmniejszenie pracy wszystkich kiełków krwi.

Następujące działania niepożądane mogą wystąpić ze strony układu moczowego:

  • ostre zapalenie nerek;
  • zaburzenia czynności nerek;
  • zwiększona kreatynina we krwi;
  • nadmiar mocznika.

Możliwa manifestacja chorób alergicznych w postaci:

  • pokrzywka;
  • Obrzęk Quinckego;
  • wysypka skórna;
  • alergiczne zapalenie płuc;
  • alergiczne zapalenie nerek;
  • anafilaksja (niezwykle rzadka).

Skład

Jedna tabletka antybakteryjna składa się z 400 mg ofloksacyny jako składnika aktywnego, skrobi kukurydzianej, celulozy, talku, powidonu, stearynianu wapnia, aerozolu.

Lewofloksacyna

Lewofloksacyna jest syntetycznie wytworzonym antybiotykiem fluorochinolonem. Izomeryczny analog ofloksacyny działa jako aktywny składnik leku.

Skład

Jedna tabletka lewofloksacyny składa się z 250 mg półwodzianu lewofloksacyny.

Zdjęcie 2. Opakowania lewofloksacyny w postaci tabletek o dawce 250 i 500 mg. Producent „Dalkhimpharm”.

Wskazania

Wskazania do stosowania lewofloksacyny to choroby zakaźne wywołane przez wrażliwą mikroflorę:

  • ostre zapalenie zatok;
  • przewlekłe zapalenie oskrzeli w ostrej fazie;
  • zapalenie płuc;
  • zakażenie dróg moczowych;
  • zapalenie gruczołu krokowego;
  • zakaźne zmiany skórne;
  • infekcje żołądkowo-jelitowe.

Przeciwwskazania

Wśród przeciwwskazań są: nadwrażliwość na fluorochinolony, stan padaczkowy, niewydolność nerek, okres ciąży i laktacji.

Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży.

Osobom w podeszłym wieku nie zaleca się stosowania antybiotyku ze względu na zwiększone prawdopodobieństwo towarzyszących patologii nerek.

Efekty uboczne

Ze strony przewodu pokarmowego takie działania niepożądane mogą wystąpić jako zmiany aktu wypróżnienia (w postaci biegunki), wzdęcia i bóle brzucha. Efekty te występują rzadko i występują w 1% przypadków.

Ze strony centralnego układu nerwowego mogą wystąpić takie skutki uboczne, jak bóle głowy, pacjenci czasami mają zawroty głowy, ich cykl snu i czuwania jest zaburzony.

Jest zmęczenie, zmniejszona pojemność robocza i odporność na stres.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego można zauważyć ból pochodzenia mięśniowego i stawowego. Zespół bólu tego rodzaju jest subiektywnie odczuwany przez osobę jako bóle ciała.

Negatywne skutki ze strony układu sercowo-naczyniowego objawiają się rzadko i są wyrażane w zapaleniu naczyń, zwiększeniu częstości skurczów mięśnia sercowego, znacznym zmniejszeniu ciśnienia do zapadnięcia się.

Na części skóry, krwotoku wybroczynowego, zapaleniu skóry, wysypce w postaci grudek, może wystąpić zapalenie naczyń.

Rzadko występują choroby alergiczne w postaci pokrzywki i wysypki skórnej. Anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy są niezwykle rzadkie.

Lewofloksacyna lub Ofloksacyna: co jest lepsze

Aktywność lewofloksacyny przeciwko mikroorganizmom jest dwukrotnie wyższa niż w przypadku ofloksacyny. Okres połowicznej eliminacji substancji z organizmu trwa około 6 godzin, a Ofloksacyna - około 5 godzin.

Leki różnią się między sobą dawkami. W celu leczenia patologii zakaźnych dróg oddechowych podaje się 200 mg ofloksacyny dwa razy dziennie. Do leczenia podobnej patologii konieczne jest podanie 500 mg lewofloksacyny raz na dobę. Stwarza to stężenie lewofloksacyny 2,5 razy większe niż ofloksacyny.

Cyprofloksacyna

Cyprofloksacyna - lek przeciwdrobnoustrojowy o szerokim zakresie działania, dotyczy również fluorochinoli. Lek ma działanie bakteriobójcze.

Skład

Jedna tabletka antybiotykowa składa się z 250 mg cyprofloksacyny jako substancji czynnej. Lista substancji pomocniczych składa się z celulozy, hypromelozy, kroskarmelozy, polisorbatu, stearynianu.

Zdjęcie 3. Opakowanie Ciprofloksacyna w postaci tabletki dawka 500 mg. Producent „Actavis”.

Wskazania

Wskazaniami do przepisania leku są zakaźne patologie różnych systemów:

  • drogi oddechowe;
  • Organy laryngologiczne;
  • układ moczowy;
  • układ rozrodczy;
  • przewód pokarmowy;
  • skóra;
  • układ mięśniowo-szkieletowy.

Lek jest stosowany w celu zapobiegania infekcjom w niedoborach odporności.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania obejmują wysokie uwrażliwienie leków z grupy fluorochinolonów. Leku nie należy stosować w leczeniu pacjentów ze stanem padaczkowym. Brak czynności nerek i wątroby powoduje, że przyjmowanie Ciprofloksacyny jest niedopuszczalne.

Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży. W przypadku osób starszych istnieje wysokie ryzyko patologii nerek u pacjentów otrzymujących antybiotyk.

Efekty uboczne

Pacjenci najczęściej tolerują cyprofloksacynę bez działań niepożądanych. Objawy alergiczne (świąd, wysypka) są rzadko obserwowane, obrzęk Quincke jest niezwykle rzadki.

Zdjęcie 4. Obrzęk Quincke u kobiety. W niektórych przypadkach może to spowodować zadławienie.

Apetyt może zniknąć, odczuwać tkliwość w nadbrzuszu, biegunkę, złe samopoczucie. Czasami sen jest zaburzony, rozwija się zespół głowowy. Percepcja smaku i zapachu może być zaburzona.

Różnice cyprofloksacyny od ofloksacyny

Cyprofloksacyna jest lekiem fluorochinolonowym pierwszej generacji. W przeciwieństwie do Ofloksacyny, jej spektrum działania jest węższe, ponieważ więcej bakterii jest na nią odpornych. Cyprofloksacyna i Ofloksacyna są podobne pod względem mechanizmu działania i struktury, ale mają wiele różnic. Aktywność cyprofloksacyny przeciwko mikroorganizmom przewyższa aktywność ofloksacyny.

Leki różnią się od siebie dawkami działającymi. W celu leczenia chorób zakaźnych układu oddechowego podaje się 200 mg ofloksacyny dwa razy na dobę. Do leczenia podobnej patologii konieczne jest podanie 400 mg cyprofloksacyny raz na dobę. Cyprofloksacyna ma mniej działań niepożądanych niż ofloksacyna.

Ofloksyna i Ofloksacyna: czy jest taka sama, czy jest jakaś różnica?

Aby dowiedzieć się, czy istnieje różnica w preparatach Ofloksyny i Ofloksacyny, konieczne jest przeanalizowanie ich składu, porównanie przeciwwskazań i działań niepożądanych antybiotyków.

Skład

Ofloksyna jest analogiem ofloksacyny. Kompozycja jako substancja czynna zawiera 200 mg ofloksacyny. Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, celuloza, talk, powidon, stearynian wapnia, aerozol.

Zdjęcie 5. Ofloksin opakowania w postaci tabletek o dawce 400 mg. Producent „Zentiva”.

Aplikacja

Lek jest stosowany w leczeniu:

  • infekcje dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli);
  • choroby otorynolaryngologiczne (zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie ucha, zapalenie krtani, zapalenie tchawicy);
  • infekcje skóry (na przykład, z furunculosis, karbunculosis, flegmon);
  • choroby aparatu kostno-stawowego;
  • choroby przewodu pokarmowego;
  • infekcje miednicy (np. zapalenie jajowodu, zapalenie jajnika);
  • patologie urologiczne (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej);
  • zakażenia przenoszone drogą płciową (rzeżączka, chlamydia).

Przeciwwskazania

Padaczka i wysokie uczulenie na chinolony są przeciwwskazaniami do stosowania Ofloxin.

Zabrania się przepisywania antybiotyku kobietom w ciąży i kobietom w okresie laktacji.

W przypadku zaburzeń czynności nerek na początku terapii przepisuje się zwykle stosowane dawki, a następnie zmniejsza się je, biorąc pod uwagę wskaźniki klirensu kreatyniny.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ofloksyn z lekami zobojętniającymi, ponieważ zmniejsza to skuteczność leku. Lek jest przeciwwskazany u dzieci ze względu na fakt, że ich wzrost się nie skończył.

Efekty uboczne

Działania niepożądane przejawiają się w postaci zaburzeń dyspeptycznych, zanik apetytu, ból w nadbrzuszu, biegunka. Stężenie bilirubiny wzrasta w osoczu krwi. Warunki anemiczne mogą rozwinąć się ze zwiększonym zmęczeniem, apatią.

Szybkość reakcji zmniejsza się podczas wykonywania złożonej pracy. Sen jest zaburzony, zawroty głowy, rzadko mogą wystąpić halucynacje.
Ofloksyna i Ofloksacyna są pełnymi analogami strukturalnymi i nie ma między nimi różnicy.

Porównanie leków: racjonalny wybór antybiotyków z grupy fluorochinolonów

Ofloksacyna i ofloksyna są jednym i tym samym lekiem. Lewofloksacyna jest izomerem ofloksacyny i różni się od niej wieloma właściwościami. Aby osiągnąć ten efekt, potrzebna jest mniejsza dawka leku, dlatego preferowany jest wybór lewofloksacyny.

Cyprofloksacyna jest pierwszą generacją fluorochinolonów, mniej skuteczną w użyciu niż ofloksacyna i lewofloksacyna, ponieważ większej liczbie mikroorganizmów udało się stworzyć odporność na nią. W odniesieniu do gruźlicy i ciężkich patologii zakaźnych lewofloksacyna wykazuje najwyższy efekt.

Przydatne wideo

Obejrzyj filmowy przegląd opakowania Ofloksacyny, który jest produkowany przez Lekhim.